Koehandel, ruilhandel, werkweigering, arbeidsrechten en meer…

//Koehandel, ruilhandel, werkweigering, arbeidsrechten en meer…

Koehandel, ruilhandel, werkweigering, arbeidsrechten en meer…

Ja ja, het is weer zo ver! De transfermarkt is weer opengesteld en dan begint het handjeklap weer. De vergelijkingen met de inmiddels bijna overal verboden veemarkten gaat weer op. Om in het jargon te blijven: De Engelse, Spaanse, Italiaanse en Duitse grootgrondbezitters willen kwalitatief beter vee op hun grote weiden laten rondlopen. De arme legitiem handelende Nederlandse equivalent heeft een prachtig aanbod voor de potentiële nieuwe eigenaren.

Jonge veulentjes en kalfjes dartelen op de Nederlandse akkers en kijken reikhalzend uit naar een nieuwe fase in hun nog prille leventje. Alle inentingen en cocktails zijn door de medische staf ingebracht en dus is het jonkie gevrijwaard van alle enge ziektes. Natuurlijk moet ons welpje nog veel leren en overschat zichzelf regelmatig voordat het van eigenaar wisselt op vreemde grond.

Nee lieve lezers, dit is geen aflevering van De Fabeltjeskrant, maar een afspiegeling zoals het tegenwoordig gaat in de voetbalwereld. Zelfs de ongeboren vrucht van een wereldvoetballer of dáár zelfs familie van kan al rekenen op flinke belangstelling van de (olie)magnaten. Wat zou het toch allemaal beter worden voor de broodvoetballers na het Bosman-arrest en wat zou dat een einde maken aan de slavenhandel van spelers die plicht op plicht kregen opgelegd van hun werkgever. Maar voldoen zij wel aan de plichten die de huidige werkgever voor hen stelt, namelijk een contract respecteren?

Men tekent met het volle verstand, al dan niet gesteund door een louche figuur die ook nog iets aan zijn werk wil overhouden, een contract bij een club. Vaak gaat dit over enkele jaren, zeker als je nog jong bent. Je wilt namelijk baanzekerheid en in deze tijden lijkt dat ook de beste optie. Maar stel dat je beter presteert dan dat men vooraf kon bevroeden, dan treedt er haantjesgedrag op en wil men direct opwaardering van het contract. Heel vaak lukt dat ook nog, maar ook heel vaak niet. En dan begint het grote verzet: Blessures worden geïnsinueerd, mentaal zit men in een wak, motivatie is verder weg dan ooit en het aansturen op een vertrek begint vormen aan te nemen.

Wat kan een club dan nog doen? Het simpelste is om de speler aan zijn contract te houden, maar je hebt ook nog eens met een groepsproces te maken. Want muiterij in zo’n keurkorps levert gemor in zo’n selectie op. Ook anderen gaan zich roeren en krijgen misplaatste vedetteneigingen, vooral als er wordt toegegeven aan de grillen van dat moment. Een trainer moet dan als psycholoog en heelmeester gaan optreden, want er moet ook nog eens gepresteerd worden. Vooropgesteld: contract is contract. Wil je verbetering? Dan ga je naar je baas en ga je in gesprek. Wordt de salarisverhoging afgewezen. Kwestie van accepteren en niet zeuren, want zó slecht heb je het niet. Je contract uitdienen, want dan ben je vrij om te gaan en te staan waar je wilt. Dát is het werkelijke gevolg van het Bosman-arrest. En anders is daar het gat van de deur!

2017-08-17T18:01:03+00:00 17 augustus 2017|